Scalopus+ abnormal in the daily

สิงคโปร์ 4 เดือน

ไม่ทันไร เวลาที่อยู่สิงคโปร์ผ่านไปแล้วสี่เดือน จะว่าเร็วก็เร็ว จะว่าช้าก็ช้า... วันนี้วันหยุดพักผ่อน เลยถือโอกาสมาสร้างที่เอาไว้ขีดๆ เขียนๆ เล่นอีกสักที่นึง หลังจากไม่ได้อัพเดทมานาน ในช่วงเวลาสี่เดือนที่ผ่านมา

การทำงานในบริษัทไอทีเล็กๆ ในสิงคโปร์ ทำให้เห็นความวุ่นวาย เมื่อไม่มี Work Process อะไรเลยเข้ามาจับ การมีสภาพแวดล้อมแบบที่มีทรัพยากรจำกัด ทำให้หัวหน้า มีความสำคัญมากในการขับเคลื่อนองค์กร ความยากของงานไม่ได้อยู่ที่ปัญหาทางเทคนิค แต่อยู่ที่วิธีการบริหารจัดการคน และการดีลกับปัญหาเฉพาะหน้า การทำงานที่นี่ ทำให้ได้เห็นปัญหาในระดับ Management อย่างชัดเจน ในเรื่องความชัดเจนของ Requirement ที่โยนมาจากฝั่ง Business หรือความพึงพอใจของลูกค้า การพยายามขายของให้ออก จึงต้องพยายามผลักดัน Features ใหม่ๆ ออกมาโดยที่สินค้ายังไม่สมบูรณ์

นี่เป็นปัญหาที่เจอกันได้ทั่วไปในองค์กรขนาดเล็ก ซึ่งลูกน้องเองจะถนัดเพียงเทคนิคเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องเริ่มพัฒนาทักษะในการดีลกับหัวหน้าของตัวเองด้วย.... วิธีการแก้ปัญหาของเราในองค์กรขนาดเล็กคือ คิดว่า หัวหน้าเรา ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

ดังนั้น สิ่งที่ตามมาคือ

1. อะไรก็ตามที่สำคัญ จะตีหัวหน้า เป็นพักๆ เพราะเค้ามีเรื่องต้องจำเยอะ และมักจะคิดว่า ทุกอย่างสำคัญ
2. หมายกำหนดการล่วงหน้า ก็ต้องเตือนเป็นพักๆ เช่นกัน บางที บอกวันนี้ พรุ่งนี้อาจจะลืม
3. อำนาจการต่อรองไม่ได้อยู่ที่หัวหน้า การทำงานใดๆ ออกมา เราไม่จำเป็นต้องยอมรับข้อเสนอของหัวหน้าเสมอไปว่าจะต้องเสร็จภายในวันนั้นวันนี้ แต่ก็ต้องมีตัวเลือกให้หัวหน้าด้วยเช่นกัน บางครั้ง อยากได้งานด่วน โดยที่หลายงานเค้าจัดให้ Priority เดียวกัน ก็ให้เค้าตัดสินใจว่าจะเอางานไหนก่อน ในระยะเวลาที่มีอยู่อย่างจำกัด
4. เวลาเกิดปัญหาทางเทคนิคที่หัวหน้าดันรับปากไปแล้ว แต่มันดันทำให้ไม่ได้ ถ้าจะเข้าไปคุยกับหัวหน้า ก็อย่าเพียงแค่ บอกหัวหน้าว่า เฮ้ย มันทำไม่ได้นะเว้ย แต่.... ต้องเตรียมทางเลือกไว้ให้หัวหน้าด้วยเลยสักสองสามทาง ให้เค้ารู้สึกว่า เฮ้ยยย เรามีทางออกให้กับเค้าแล้ว เลือกมา จะเอาทางไหน
5. บางที หัวหน้า อยากจะเอาบางอย่างให้ได้ ถ้าทำให้ไม่ได้ ก็ต้องพยายามบอก ว่าเฮ้ยยยย มันทำไม่ได้จริงๆนะเว้ย เป็นปัญหาทางเทคนิค ที่ยูเจอมาหนะ มันไม่เหมือนกัน มันแตกต่างกันอย่างนั้น อย่างนี้ อย่าได้รับปากหัวหน้าทีเดียวเชียว ว่าจะทำให้

มีเรื่องที่น่าสนใจหลายเรื่องที่น่าสนใจ ในแต่ละวันที่ผ่านไปให้แก้ปัญหากันไป

ทางเทคนิค ตอนนี้ หันมาจับ Python-Django, Eclipse และ ใช้ Git Version Control.

ชีวิตในสิงคโปร์ ส่วนใหญ่ เสาร์อาทิตย์ คนจะเดินห้างเป็นล้านจนนึกซะว่ามีของแจกฟรี เหมือนจตุจักรวันเสาร์อาทิตย์ ย่านคนเยอะๆ เลยทีเดียว ส่วนกิจกรรมที่ไปไปมา ก็จะตามเพื่อนเป็นซะส่วนใหญ่ เดินป่า เดินเขา กิน เล่นแบตมินตัน ว่ายน้ำ บาบีคิวบ้างบางที

ผู้คนที่นี่เป็นระเบียบดี เดี๋ยวนี้ ไฟคนข้ามถนนไม่เขียวไม่กล้าเดิน ทั้งๆที่ถนนก็ไม่มีรถเลยสักคัน แต่เวลาเขียวแล้ว ก็เดินแบบแทบจะไม่สนใจรถเลย รถที่นี่เจอคนจะข้ามถนน ก็จะหยุดให้เลย ถ้ารถหยุดให้ฝั่งนึง รถอีกฝั่งนึงที่วิ่งสวนทางกันก็จะหยุดรถให้ทันที บางคนหงุดหงิดเพราะไฟคนข้าม ไม่ยอมเขียวซะที ก็พยายามกดปุ่ม อยากจะให้เขียวไวไวอยู่นั่น แต่จริงๆ ไม่มีรถ เจ้แกก็ไม่ยอมข้าม จะรอไฟคนข้ามเขียวอย่างเดียว น่านับถือจริงๆ

คุณภาพชีวิต ที่ดูเหมือนทุกคนซื้อของแบรนด์เป็นปกติ ในราคาที่เมื่อเทียบกับข้าวปลาอาหารแล้ว คนที่ทำมาค้าขายข้าวแกง ก็น่าจะหาซื้อของแบรนด์เนมได้ ไม่ต่างจากคนทั่วไป

ตอนนี้ลังเลเรื่องห้องพักมาก อยู่ที่นี่สุขสบายดี แต่ก็สงสัยว่า มันสุขสบายเกินไปหรือเปล่า ก็มีหลายเหตุผลที่อยากอยู่ที่พักปัจจุบัน แต่ก็มีบางเหตุผลที่อยากย้ายไปอยู่ข้างนอก บางทีก็รู้สึกรบกวนน้องที่พักด้วยกัน เพราะส่งเสียงกรนตอนกลางคืน ( - -' ) บางทีก็อยากได้ห้องที่เป็นส่วนตัวบ้าง บางทีก็อยากได้ห้องที่ราคาถูกลงไปสักสามสิบเปอร์เซ็นต์หรืออยู่ใกล้เส้นรถไฟฟ้ามากกว่านี้... จนแล้วจนรอด ก็ยังรู้สึกว่า ถูกชะตากับรถไฟฟ้า มากกว่า รถใต้ดิน อยากอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ต้องพูดอังกฤษตลอดเวลาอย่างจริงจังบ้าง มาถึงตอนนี้ ก็ยังใช้ภาษาไทยซะ 80% ของเวลาทั้งหมดอยู่